โรงคั่วที่ดังที่สุดในเมลเบิร์น?

พูดถึงเมลเบิร์นก็ต้องวัฒนธรรมกาแฟใช่ไหมล่ะ? ผมเลยเปิดกูเกิลแมปแล้วตามไปที่ Patricia Roasters ในย่าน CBD รีวิวมากกว่าสี่พันอันและคะแนน 4.6

ให้ความรู้สึกเหมือนอยู่ในตรอกด้านหลังลึกๆ แต่ถึงจะเป็นสิบโมงเช้าวันธรรมดาก็ยังคึกคักไปด้วยคนจากออฟฟิศแถวนั้น โชคดีที่แถวลดลงเร็ว

ข้างในค่อนข้างเล็กแบบนี้ ดูจากกล้องที่สั่นก็คงรู้สึกได้ว่ายุ่งมาก! ฮ่าๆ

เราสั่งลาเต้กับแฟลตไวท์ แต่ทั้งคู่ถูกรวมเป็น White Coffee เหมือนกัน พอดูเมนูก็เห็นว่ามีแค่สามอย่างพอดี White / Black / Filter ราคาก็โอเค ต้องเลือกเมล็ดกาแฟด้วย เราเลือก Santa Isabel กับ Mountain Coffee อย่างละหนึ่ง จุดที่แปลกคือถึงจะยุ่งขนาดนั้น พนักงานที่รับออร์เดอร์ก็อธิบายเมนูให้อย่างใจเย็นมาก ถึงแถวจะยาวและงานจะเร่ง แต่ท่าทีที่ทุ่มเวลาให้กับออร์เดอร์ตรงหน้าอย่างเต็มที่มันรู้สึกได้ถึงความเป็นมืออาชีพ ผมนึกในใจว่าเขารู้ใจไคลเอนต์ลูกค้าได้ดีขนาดนี้ได้ยังไง

โดยพื้นฐานที่นี่เป็นคาเฟ่แบบยืนดื่ม ทุกคนเลยยืนดื่มข้างนอกหรือไม่ก็นั่งบนแท่นปูนริมทาง เป็นที่ที่การดื่มกาแฟในตรอกหลังร้าน ข้างถังรีไซเคิลใบใหญ่ กลายเป็นประสบการณ์ทางวัฒนธรรม เราเลือกแก้วเทกอะเวย์ แต่จะดื่มจากถ้วยกาแฟก็ได้

คานาเล่! เห็นรีวิวในกูเกิลสั่งกันทุกคนเลยสั่งด้วย! อร่อยดี

อันนี้ดูน่ากินเลยสั่ง แล้วอันนี้อร่อยจริง เป็นซินนามอนบัน แต่ไม่ได้ใส่ผงอบเชย เขาเอาแท่งอบเชยมาบดหยาบๆ แล้วใส่ลงไป เคี้ยวเจอเม็ดอบเชยเม็ดโตๆ ในเนื้อขนมปังนุ่มๆ แล้วกลิ่นอบเชยสดๆ ก็โชยขึ้นมาเต็มปาก ดูเหมือนจะรับมาจากเบเกอรีในวิกตอเรียมาร์เก็ต (เพราะผมเห็นอันหน้าตาเหมือนกันเป๊ะที่นั่น) เข้ากับกาแฟแบบบ้าคลั่ง

ดีจัง

พูดตามตรง ผมไม่รู้เรื่องรสชาติกาแฟหรอก แต่ที่นี่เป็นที่ที่มี ประสบการณ์ ของการดื่มกาแฟ ตรอกหลังร้านที่มีถังรีไซเคิล นั่งริมทาง ท่ามกลางบรรยากาศคึกคัก กินขนมปังอบเชยแล้วจิบกาแฟ สนุกดี 😄