ไปจ่ายตลาดที่หยางเจียง
บทความนี้เป็นส่วนหนึ่งของบันทึกเที่ยวจีน
ตลาดตอนเช้าก็ประมาณนี้แหละ ทั้งที่เป็นเช้าวันธรรมดา คนยังแน่นมาก
ไข่
ซื้อแบบที่แพงที่สุดมา อร่อยจริงด้วย ซื้อแบบชั่งน้ำหนักได้
ผัก
มองแวบเดียวก็รู้ว่าสดมาก
สีสวยอย่างกับงานศิลปะ
ก่อนซื้อข้าวโพด เขาช่วยแกะดูเมล็ดข้างในให้ด้วย
ปกติซื้อข้าวโพดสดกลับบ้านก็ต้องมานั่งปอก เปลือกก็ทิ้งลำบากนิด ๆ ที่นี่เขาจัดการให้เลย
มันจีนก็ปอกให้ด้วย ได้ยินว่ายางมันโดนมือแล้วคัน กินอย่างเดียวมาตลอด เลยเพิ่งรู้
มีผักหั่นเตรียมไว้แล้ว เราซื้อมาแค่นิดเดียว พอกินในวันนั้น ราคาก็ถูกด้วย
รากบัว หน้าตาประหลาดแค่ไหนก็อร่อยแค่นั้น
เนื้อสัตว์
มีทั้งห่านทั้งไก่
โดยมากเขาชำแหละแล้วขายให้หมดภายในวันเดียว เลยแขวนเนื้อไว้ที่อุณหภูมิห้อง เห็นชัดดีเหมือนกัน แล้วทำไมถึงกล้าแขวนกันแบบนี้? ผมว่าเพราะหลายอย่าง
- เนื้อสดมาก ผมไม่เห็นแมลงวันมาตอมเลย อากาศร้อนขนาดนี้ ถ้าเนื้อเก่าหน่อยคนซื้อก็ดูออกทันที
- คนก็ซื้อทีละนิด แค่พอกินวันนั้น ดูเหมือนไม่ใช่วัฒนธรรมซื้อทีเดียวเยอะ ๆ ไปแช่ตู้เย็นหรือตู้แช่
- ได้ยินว่าเนื้อที่ขายไม่หมดในวันนั้นจะมีตลาดอีกแห่งสำหรับขายให้ร้านอาหารแถว ๆ นั้นและผู้ซื้อรายใหญ่
ผมว่าทั้งหมดนี้อาจเป็นเหตุผลที่อาหารหยางเจียงอร่อยขนาดนี้ ปกติที่อากาศร้อนก็มักใส่เกลือหรือเครื่องปรุงเพื่อเก็บอาหารให้นานขึ้น แต่ที่นี่อยู่ติดทะเล วัตถุดิบมีเข้ามาเรื่อย ๆ คนเลยมองหาของสดกันตลอด
ชั้นมันกับเนื้อแดงชัดเจนมาก แค่เห็นสีก็รู้สึกว่าเด็ดแล้ว
เราสั่งซี่โครงหมูมาแค่นิดเดียว คนขายสับทั้งกระดูกให้อย่างคล่องแคล่ว
จานนี้เกินไปจริง ๆ เอาซี่โครงไปนึ่งกับเต้าซี่ แล้วกินคู่กับโจ๊ก อร่อยจนแทบจะเป็นลม ระหว่างอยู่ที่นั่นกินไปสามครั้ง
ไก่
เพิ่งรู้ว่าในท้องแม่ไก่มีไข่แดงที่ยังไม่เป็นฟองอยู่ด้วย เอาไปทำอาหารก็อร่อย
ออกมาเป็นจานแบบนี้ ปัญหามีอย่างเดียวคือพอกลับมาแล้ว ทุกครั้งที่กินไก่ก็จะนึกถึงจานนี้แล้วเศร้านิด ๆ อย่างที่บอก ทั้งเนื้อสัมผัสและรสของเนื้อไก่มันต่างกัน
อาหารทะเล
ปลาก็ขายกันแบบสด ๆ
ร้านอาหารปรุงสำเร็จ
สุดท้ายแวะร้านอาหารปรุงสำเร็จ อะไรที่ทำเองที่บ้านยากก็ซื้อจากที่นี่ อาหารบ้าน ๆ ไม่จำเป็นต้องเรียบง่ายเสมอไป ของบ้านนี้กินดีกว่านั้นอีก
แล้วก็กินข้าวที่บ้าน
ก่อนกินข้าวมีกฎว่าต้องเริ่มด้วยซุปที่ต้มวันนั้น ซุปก็ทำวันต่อวัน กินให้หมดในวันนั้นเหมือนกัน
มันจีนเคลือบน้ำตาล (拔丝山药) ที่ซื้อมาจากร้านอาหารปรุงสำเร็จ เรียกว่าปาซือหรือเปล่านะ? หวานถูกใจเด็กในตัวผมมาก
อีกมื้อที่จัดเต็มจนตะลึง พี่ชายภรรยาทำให้ เทศกาลอาหารทะเลชัด ๆ แล้วผมก็ได้ลองกั้งตั๊กแตนเป็นครั้งแรก
เรื่องอื่น ๆ
บวบ (สำหรับผมก็คือใยขัดตัวธรรมชาติ) ลูกใหญ่มากจนอยากซื้อ ไม่รู้ทำไม แต่รู้สึกว่ามีติดบ้านไว้สักอันคงอุ่นใจดี
แล้วตอนกลางคืนล่ะ?
นึกว่าตลาดกลางคืนคงเงียบลง ที่ไหนได้ ร้านรถเข็นริมทางออกมาแล้วก็คึกคักอีก ส่วนใหญ่เป็นอาหารผัดกระทะ จะไม่อร่อยได้ยังไง ตอนนั้นผมออกมาวิ่งเลยได้แค่เดินผ่าน
แต่กลางคืนก็ยังร้อนจนหมาหอบเลย
ตอนก่อน: กินสมองห่านมา
ตอนต่อไป: เดินซูเปอร์มาร์เก็ตในหยางเจียง (กำลังเขียน)